Sinus Lift

Sinus lift jest zabiegiem podniesienia dna zatoki szczękowej jest zabiegiem przygotowującym do leczenie implantologicznego dla osób, u których zbyt nisko położone dno zatoki szczękowej uniemożliwia prawidłowe wprowadzenie implantów.

 Zatoki  szczękowe są symetrycznie położonymi  pneumatycznymi jamami, należącymi do grupt tak zwanych zatok obocznych nosa i mającymi połączenie z przewodami nosowymi. Dna zatok szczękowych znajdują się obustronnie nad wierzchołkami korzeni górnych zębów , sięgając najczęściej od czwórki do siódemki. Wielkość i topografia zatoki szczękowej jest cechą indywidualną . Dno zatoki szczękowej może być oddzielone od wierzchołków korzeni warstwą kości o grubości kilku do kilkunastu milimetrów, co jest sytuacją najkorzystniejszą. Zdarza się również, że wierzchołki korzeni zębów, szczególnie górnej szóstki, znajdują się już w obrębie zatoki, przykryte jedynie cienką blaszką kostną i błoną śluzową wyściełającą zatokę. Jest to sytuacja mniej korzystna, ale również prawidłowa i dość często spotykana.

 Gdy dojdzie do utraty zębów, pozbawiona stymulacji kość wyrostka zębodołowego ulega zanikowi, a dno zatoki obniża się. Wówczas grubość kości jest zbyt mała, aby wprowadzić choćby najkrótsze implanty, ponieważ ich końce znalazłyby się w świetle zatoki szczękowej, co jest niedopuszczalne.

Rozwiązaniem w takiej sytuacji jest zabieg podnoszenia dna zatoki szczękowej. Polega on na kontrolowanym wytworzeniu nowej kości poprzez spłycenie zatoki szczękowej. W zabiegu tym wykorzystuje się mechanizm sterowanej regeneracji kości. W miejscu, które chcemy zrekonstruować, zostaje umieszczony materiał kościotwórczy, syntetyczny materiał kościozastępczy lub kość własna pacjenta, pobrana w przeszczepie autogennym.

Po kilku miesiącach od zabiegu umieszczony materiał dzięki właściwościom regeneracyjnym organizmu zamienia się w pełnowartościową, własną tkankę kostną pacjenta. W procesie tym wykorzystywany jest dokładnie ten sam mechanizm, dzięki któremu zrastają się złamane kości.

Znane są dwa sposoby podnoszenia dna zatoki szczękowej: otwarta i zamknięta.

Metoda otwarta – polega na chirurgicznym wejściu do zatoki z otworu bocznego i umieszczeniu w jej dnie materiału kościozastępczego lub tkanki kostnej. Największą korzyścią metody otwartej jest możliwość podniesienia dna zatoki w znacznie większym zakresie, w porównaniu do metody zamkniętej. Istotną zaletą jest również pełna dostępność do zatoki i pełna kontrola wzrokowa pola zabiegowego. W przypadku podnoszenia dna zatoki w niewielkim zakresie, zabieg często łączy się z wprowadzeniem implantów. Można tak zrobić jeśli ilość kości własnej pacjenta dostępnej przed zabiegiem podnoszenia dna zatoki zapewnia odpowiednią stabilizację pierwotną implantów.  Natomiast sinus lift otwarty o dużym zakresie , kiedy implanty nie uzyskałyby stabilizacji pierwotnej, wykonuje się zwykle kilka miesięcy wcześniej przed zaplanowanym wszczepieniem implantów.

Metoda zamknięta – stosuje się gdy dno zatoki szczękowej trzeba podnieść w niewielkim zakresie. Nie otwiera się wówczas zatoki, lecz wykorzystuje się otwory wywiercone w kości pod wprowadzane implanty i przez nie wprowadza materiał kostny lub kościozastępczy. Zaletą metody zamkniętej jest mniejsza inwazyjność, szybszy czas gojenia i wprowadzenie implantów podczas tego samego zabiegu. Wadą metody jest mniejszy, niż przy metodzie otwartej zakres podnoszenia dna zatoki, brak kontroli wzrokowej nad polem zabiegowym i możliwość przypadkowego otwarcia zatoki, co zmusza lekarza do wykonania zabiegu metodą otwartą. 

PL